زمینه و هدف: کورکومین، دارای اثرات فارماکولوژیکی مختلفی شامل اثرات ضدالتهابی، آنتی اکسیدان، ضدتکثیر و آنتی آنژیوژنز می باشد. هدف از این مطالعه، تهیه ی فرمولاسیون های لیپوزومی حاوی کورکومین و بررسی اثرات ضدلیشمانیای آن در مصرف موضعی در مقابل انگل L. major در محیط برون تن و درون تن می باشد.روش اجرا: نانو لیپوزوم های حاوی غلظت های مختلف کورکومین (1، 2 و 3 درصد) به روش فیوژن تهیه شدند و اندازه ی ذره ای، مورفولوژی و پایداری آن ها بررسی شد. ابتدا در مطالعات برون تنی، اثربخشی دارو برروی کشت سلولی آماستیگوت و پروماستیگوت های انگل L. major ارزیابی شد. سپس اثر دارو در مطالعات درون تنی روی موش های BALB/c آلوده به L. major مورد بررسی قرار گرفت. در بخش مطالعات درون تن، 4 هفته پس از تزریق انگل به حیوان، درمان به مدت 4 هفته به صورت تجویز موضعی روزی 2 بار بر روی زخم ها انجام گرفت. در طول این مدت و 4 هفته پس از قطع درمان، هر هفته اندازه ی زخم ها گرفته شد. میزان آلودگی طحال به انگل لیشمانیا هفته 4 پس از تلقیح انگل بررسی گردید.یافته ها: کورومین اثر لیشمانیاسیدال علیه پروماستیگوت های زنده و آماستیگوت ها در محیط کشت نداشت. تفاوت قابل توجهی بین حیوانات درمان شده و کنترل در سایز ضایعه و بار انگلی طحال دیده نشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که نانولیپوزوم های کورکومین به صورت موضعی اثرات سمی برروی لیشمانیا به صورت درون تن و برون تن ندارند.

مقدمه: ژل موضعی داپسون تاثیر مناسبی در درمان آکنه نشان می دهد. این مطالعه جهت ساخت نمونه داپسون موضعی در کشور انجام گرفته است. هدف: تعیین فرمولاسیون مناسب برای تهیه فرم ژنریک این دارو در درمان آکنه. مواد و روش ها: برای ساخت ژل داپسون نخست تعدادی پایه ژل با استفاده از ماده ژل ساز کربومر P934 با درصد 3/0درصد تا 5درصد ساخته شد و از نظر ویژگی های ظاهری بررسی شد. سپس، ماده ی موثره ی داپسون در حلال دی اتیلن گلایکول مونو اتیل اتر حل و در پایه ژل بارگذاری شد. برای بهینه سازی فرمولاسیون با استفاده از برنامه طراحی آزمایش، در گام نخست 13 و سپس 17 نمونه از ژل طراحی شد و هر دو دسته نمونه ها نیز از نظر خواص ظاهری، pH و خواص ریولوژیک بررسی شدند و بر پایه استاندارد های فارماکوپه دو نمونه نهایی انتخاب شد. این دو نمونه نیزاز دید ریولوژی، pHو آزادسازی بررسی و مقایسه شدند. نتایج: نمونه های اولیه پایه ژل با میزان کربومردر محدوده 1درصد تا 5/3درصد مناسب تشخیص داده شد. 13 نمونه تهیه شده pH در محدوده 7-5 و ویسکوزیته در محدوده 2980000-16530(cp) داشتند و ویسکوزیته 17 نمونه دوم در محدوده 760000-1100(cp) بود. ویسکوزیته نمونه 1درصد نهایی 268000-14075 (cp) و آزادسازی آن 1/78درصد و ویسکوزیته نمونه 2درصد نهایی 557000-92660 (cp) و آزادسازی آن 76درصد اندازه گیری شد. نتیجه گیری: ویسکوزیته وآزادسازی هر دو نمونه در محدوده ویسکوزیته پذیرفتنی فارماکوپه قرار داشت. با توجه به این که نمونه 1درصد، میزان کربومر کمتری نسبت به نمونه 2درصددارد, از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر است. بنابراین، به نظر می رسد نمونه 1درصد با pH=5 مناسب تر باشد.

1زمینه و هدف: کلشی سین یک آلکالوئید تروپولانی است که به طور معمول برای درمان نقرس استفاده می شود. همچنین تأثیر درمانی بر سرطان از طریق القای آپوپتوز دارد، اما مسیرهای درگیر در این فرایند مبهم باقی مانده اند. آلکالوئیدها ترکیبات مهمی هستند که پتانسیل بالایی در درمان بیماریها از جمله انواع تومور دارند. آلکالوئیدهای مختلف، اثرات ضدتکثیری و ضدمتاستازی بر روی انواع مختلف سرطان در شرایط درون تن و برون تن (in vitro و in vivo) دارند. ترکیباتی مانند کامپتوسین، وین بلاستین و کلشی سین در حال حاضر با موفقیت به داروهای ضد سرطان توسعه یافته اند. تحقیقات گسترده نشان داده است که کلشی سین دارای خواص ضد تکثیر و ضد سرطان در طیف گسترده ای از رده های سلولی و حیوانات است. علاوه بر این ، مطالعات اخیر نشان داده است که کلشی سین به عنوان عوامل ضد سرطان، می تواند به طور موثری باعث ایجاد آپوپتوز شود. این امر با تأثیرات بازدارنده آن بر رشد تعدادی از رده های سلولی تومور در شرایط درون تن و برون تن (invitro و in vivo)، از جمله سلول معده، کارسینوم سلول های کبدی، سلول کبدی  و کلانژیو کارسینوم نشان داده می شود. کلشی سین در دوزهای بالا بسیار سمی است که استفاده از آن را در درمان های درمانی سلول های انسان محدود می کند. فعال سازی خاص آپوپتوز در سلول های توموری یک رویکرد امیدوار کننده برای درمان سرطان می باشد. مطالعه حاضر به منظور بررسی برون تن و درون تن اثر این دارو بر رده سلول های سرطان پستانی موش انجام پذیرفت. روش کار: این  پژوهش از نوع بنیادی بوده که به روش تجربی انجام شد. ابتدا کشت سلول‎های سرطان پستان موش (4T1) خریداری شده از انستیتو پاستور ایران انجام گرفت. سپس اثر کلشی‎سین بر آپوپتوز و مسیرهای سیگنالینگ مرتبط، با استفاده از آزمایش های مختلف شامل سنجش زنده ماندن سلول، ریل تایم پی سی آر، رنگ آمیزی آنکسینV و پروپیدیوم یوداید، و تجزیه و تحلیل وسترن بلات تعیین شد. مطالعات درون تن نیز پس از القاء تومور در موش ها و سپس درمان آن ها انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که کلشی‎سین در غلظت 300 میکروگرم در میلی لیتر 50% سلول های سرطانی 4T1 را از بین برد. کلشی سین به مقدار قابل توجهی بیان mRNA ژن Bax و P53 را افزایش و مقدار بیان ژن Bcl-2   را کاهش داد. در مطالعه درون تنی نشان داده شد که در بافت توموری موش های تیمار شده با کلشی­سین شواهد آپوپتوز و ناحیه تخریب و نکروز، به طور معنی داری وسیع تر از گروه تیمار نشده است.

مقدمه: گیاه پلک (Poulk) در طب سنتی ایران برای درمان عفونت های مجاری تنفسی خصوصا سینوزیت استفاده می شود. این گیاه به نام علمی (Stachys schtschegleevii) شناخته می شود.هدف: در این تحقیق آثار اسانس، عصاره آبی (جوشانده) و عصاره متانلی گیاه پلک بر چهارگونه باکتری، شامل استافیلوکوکوس ارئوس (ATCC29213)، استرپتوکوکوس پیوژنز (PTCC1447)، اشریشیاکلی (PTCC1269) و پسودوموناس آئروجینوزا (PTCC1430) مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش: سنجش فعالیت ضدباکتریال اسانس و عصاره ها، ابتدا به روش انتشار چاهک (well diffusion) انجام شد و سپس برای هریک از مواد استخراج شده که در روش انتشار چاهک اثر ضد میکروبی نشان داده بود، حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشنده باکتری (MBC) با روش ماکرودایلوشن استاندارد NCCLS تعیین گردید.نتایج: عصاره متانلی، اثر مهارکننده قابل توجهی بر استافیلوکوکوس ارئوس و استرپتوکوکوس پیوژنز داشت. میانگین قطر هاله عدم رشد در سه بار آزمایش در اطراف چاهک های محتوی عصاره متانلی (25mg/well) برای استافیلوکوکوس ارئوس23.67±1.24 mm و برای استرپتوکوکوس پیوژنز 17.30±0.47mm بود. حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشنده باکتری (MBC) عصاره متانلی برای استافیلوکوکوس ارئوس به ترتیب 6.25mg/ml و 12.5mg/ml و برای استرپتوکوکوس پیوژنزMIC با MBC برابر و مقدار آن 12.5mg/ml بود. آزمایش ها نشان داد که اسانس و عصاره آبی (جوشانده) گیاه پلک، اثر ضدمیکروبی بر هیچ کدام از چهارگونه باکتری مورد مطالعه نداشت. همچنین عصاره متانلی بر انواع گرم منفی (اشریشیاکلی و پسودوموناس آئروجینوزا) موثر نبود. نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاکی است که عصاره متانلی گیاه پلک، اثر قویِ آنتی باکتریال بر استافیلوکوکوس ارئوس و استرپتوکوکوس پیوژنز دارد و فعالیت آن علیه باکتری های مذکور به صورت باکتریسیدال است.

بعد از گذشت حدود 50 سال از اولین کاربرد سولفور موستارد (گاز خردل) به عنوان سلاح شیمیایی این عامل همچنان به عنوان یک عامل خطرناک در جنگ ها مورد استفاده قرار می گیرد و در جنگ تحمیلی 8 ساله عراق علیه ایران به دفعات به میزان وسیعی توسط نیروهای عراقی بر علیه نظامیان و غیر نظامیان ایرانی و عراقی مورد استفاده قرار گرفت. گاز خردل یک عامل آلکیله کننده بسیار قوی و غیر اختصاصی است که قادر است به کلیه بافت ها آسیب های شدیدی وارد نماید. مهار و یا تخریب آنزیم استیل کولین استراز باعث تجمع استیل کولین در سیناپس های عصبی و ایجاد اثرات تحریکی کولینرژیک می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر غلظت های تحت کشنده گاز خردل در آزمایشات برون تن و درون تن بر روی آنزیم کولین استراز است. در آزمایشات برون تن اثرات مهاری خردل بر روی آنزیم تخلیص شده مورد آزمایش قرار گرفت. در بررسی بازیابی مجدد آنزیم غیر فعال شده توسط اکسیم، پرالیدوکسیم بعد از مدت دو ساعت موجب بازیابی قابل ملاحظه ای درفعالیت آنزیم مهار شده نگردید. انکوباسیون آنزیم با اکسیم قبل از مهار خردل نیز همین نتیجه را در برداشت. بررسی سینیتیکی نشان داد اثر مهاری خردل بر روی آنزیم غیر اختصاصی بوده و خردل به عنوان مهار کننده رقابتی جایگاه فعال عمل نمی کند. تزریق دزهای 5 و 10 میلیگرم خردل به ازای هر کیلو گرم حیوان موجب کاهش معنی داری در فعالیت آنزیم کولین استراز در گلبول های قرمز سرم و عضلات شد. در صورتی که در این غلظت ها تغییرات قابل ملاحظه ای در بافت های کبدی و مغزی مشاهده نشد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که گاز خردل در مقادیر کمتر از دوز کشنده نیز قادر است آنزیم استیل کولین استراز را به میزان قابل ملاحظه ای مهار نماید. استفاده از پرالیدوکسایم قبل یا بعد از تزریق گاز خردل در آزمایشات برون تن نتوانست اثر حفاظتی قابل توجهی برای آنزیم استیل کولین استراز ایجاد نماید.

در این مطالعه توانایی سورفکتانتهای غیر یونی در تشکیل نیوزوم های حاوی داروی ضد قارچ ایتراکونازول مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور پس از مطالعات اولیه فرمولاسیون های مختلف نیوزومی متشکل از درصد های مختلفی از بریج 58 و اسپن 60 به همراه کلسترول به عنوان عامل پایدار کننده دیواره نیوزوم ها ساخته شد. فرمولاسیون های حاصل از لحاظ مورفولوژی و اندازه ذره ای به وسیله میکروسکوپ نوری و روش تفرق اشعه لیزر مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین میزان محبوس سازی ایتراکونازول در فرمولاسیونهای حاصل بررسی گردید. نتایج مطالعات نشان داد تمامی فرمولاسیون ها توانایی تشکیل نیوزوم در حضور دارو را دارند و حداکثر میزان محبوس سازی ایتراکونازول و همچنین کمترین اندازه ذره ای در فرمولاسیون متشکل از اسپن 60 و کلسترول با درصد مولی70  به 30 مشاهده گردید.

ترکیبات ارگانوفسفات در سطح گسترده در سراسر جهان به عنوان حشره کش در کشاورزی به کار می روند مسمومیت با این مواد یکی از مشکلات بهداشت جهانی است. سالانه حدود 3 میلیون نفر با این مواد مسموم و بیش از 200 هزار نفر جان خود را از دست می دهند. آنزیم بوتیریل کولین استراز پلاسمای انسان یکی از مواد کاندید در سم زدایی موادی که دارای پیوندهای استری کربوکسیلیک و فسفر یک هستند،می باشد. بوتیریل کولین استرازانسانی همچنین به عنوان یک بازدارنده ارگانوفسفت های با کاربرد نظامی است.دراین تحقیق بوتیریل کولین استراز تخلیص پلاسمای انسان با استفاده از مواد به دام انداز نظیر نشاسته و آگارزو یا از طریق پیوندکووالانت با استفاده از گلوتار آلدئید بر روی فوم پلی اوره تان تثبیت شد. آنزیم تثبیت شده در مقایسه با آنزیم محلول داراب پایداری بیشتری در دمای آزمایشگاه و 55 درجه ی سانتی گراد بود. خاصیت سم زدایی آن در آزمایش برون تن (Invitro) با استقاده از پاراتیون و متابولیت فعال آن پارااکسون انجام گرفت. نتایج نشان داد فوم دارای آنزیم فعال نسبت به فوم دارای آنزیم غیر فعال شده، حدود45% برای پاراتیون و 55% برای پاراکسون اثر مهاری را حذف می کند. در آزمایش درون تن (Invivo) گروههایی از موش آزمایشگاهی جداگانه در محفظه ی تست گاز قرار گرفتند. گروه تجربی I از طریق فوم دارای آنزیم فعال و گروه III از طریق فوم دارای آنزیم کولین استراز پلاسما و گلبولهای قرمز در گروه III نسبت به گروهI به ترتیب 28و30%کاهش یافت. دربافت های دیگر نظیر مغز و عضله نیز این کاهش به ترتیب 29و23% بود. درنهایت ما بر این باوریم کولین استرازها آنزیم های مهمی در سم زدایی ، دام اندازی و درمان مسمومیت با ارگانوفسفات ها هستند. شایسته است مطالعات آتی بیشتر در کولون کردن، بیان و تولید آنزیم های با کاربردنظامی معطوف گردد.

مقدمه: تهیه سیستم دارورسانی آهسته رهش ترامادول هیدروکلرید به عنوان داروی ضد درد می تواند افزون بر بهبود اثر بخشی آن، سبب کاهش عوارض جانبی و افزایش پذیرش بیمار شود. هدف: تهیه میکروسفرهای آهسته رهش ترامادول هیدروکلرید و روکش دهی آنها به روش تبخیر حلا ل برای دستیابی به الگوی رهش مناسب و آهسته و نیز بازداری رهش انفجاری نخستین. مواد و روش ها: در مرحله نخست میکروسفرهای پایه با اتیل سلولز و روش ESE تهیه و اثر متغیرهای مختلف همچون مقدار دارو و پلیمر بکار رفته و حجم حلا ل فاز داخلی بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی آنها شامل اندازه ذره ای، کارایی محبوس سازی، مورفولوژی سطحی و رهش دارو بررسی شد. همچنین، از روش تبخیر حلا ل تغییر یافته (MESE) برای تشکیل میکروسفر استفاده و به روش ESE مقایسه شد. نتایج: میانگین قطر میکروسفرهای تهیه شده به روش تبخیر حلا ل در محدوده 173-80 میکرومتر و کارایی محبوس سازی 92-68 درصد بود. مطالعات آزادسازی حاکی از رهش انفجاری اولیه ترامادول از میکروسفرهای تهیه شده به هر دو روش MESE و ESE بود که عمدتا ناشی از وجود کریستال های دارو در سطح ذرات ارزیابی شد. برای دستیابی به رهش طولانی تر اقدام به ساخت و روکش دهی میکروسفرهای اولیه با استفاده از اتیل سلولز به روش تبخیر حلا ل یک مرحله ای شد که افزون بر کاهش مراحل ساخت، به اصلاح رفتار آزادسازی میکروسفرها و دستیابی به سامانه آهسته رهش بدون رهش انفجاری انجامید. نتیجه گیری: تهیه میکروسفرهای روکش دار ترامادول هیدروکلرید به روش تبخیر حلا ل، روش مناسبی برای کنترل رهش دارو و ممانعت از بروز اثر انفجاری است.